2005/Oct/18

เดี๋ยวนี้อาการเนือยในวันอาทิตย์เริ่มแพร่กระจายมายังวันข้างเคียงด้วย
เช่น วันเสาร์จะเริ่มมีอาการ Pre-Syndrome
เหมือนปจด.จะมา
หงุดหงิด หาเรื่อง แค่นึกถึงวันอาทิตย์ก็จิตตกขึ้นมาซะงั้น
พอวันจันทร์ก็ยังมี After Effect
เป็นอาการเนือยต่อเนื่อง ซึมเศร้าต่อมาอีกวัน
ถ้าถึงวันจันทร์ ยังไม่ได้ร้องไห้ แสดงว่าฉันหลับติดต่อกันมาสามวันสามคืน

นึกถึงหนังสือเรื่อง หลับ ของบานาน่า โยชิโมโต
ผู้หญิงในเรื่องแรกตะบี้ตะบันนอนทั้งวันทั้งคืน
เพราะโลกในชีวิตตอนตื่นมันอ้างว้าง เงียบเหงา และมีแต่การรอคอย
(ทุกเรื่องในหนังสือเล่มนี้ ถ้าฉันไม่ได้คิดไปเอง มันมีนัยยะเกี่ยวกับเลสเบี้ยนทั้งนั้นเลย ไม่รู้บานาน่าต้องการบอกอะไรกับชาวโลก)

มีช่วงหนึ่งฉันชอบเข้านอนตอนหนึ่งทุ่ม รีบหลับก่อนถึงเวลาที่ฉันมักฟุ้งซ่านที่สุดของวัน
ตอนนี้ก็นอนเวลาปกติ แต่ยังมากผิดปกติอยู่
นอนวันละแปดชั่วโมง แต่ก็ไม่เคยรู้สึกว่าพอ

คนที่รู้จักฉันชอบหาว่าฉันเป็นคนอ่อนไหว ทำอะไรตามแต่อารมณ์จะพาไป
แต่ที่พวกเขาไม่รู้ก็คือ เมื่อถึงเวลาที่ฉันพยายามหาเหตุผลให้ความเป็นไปของตัวเอง
ฉันจะกลายเป็นคนมีเหตุผล (ตลกๆ) ขึ้นมาได้อย่างไม่น่าเชื่อ
ใช้หลักตรรกะอันบิดเบือนของตัวเองมาให้เหตุผลพฤติกรรมที่ฉันกลัวเกินกว่าจะใช้หัวใจหาเหตุผล

ตัวอย่างเช่น เมื่ออาทิตย์ก่อน ฉันเริ่มพารานอยด์กับอาการหลับไม่รู้จักพอของตัวเอง
จากข้อมูลเดิมที่มีอยู่ในหัว เพื่อนขี้เซาของฉันคนนึงมารู้เอาทีหลังว่าอาการง่วงหงาวตลอดเวลาของเธอเกิดจากโรคไทรอยด์

ฉันฟันธงว่าฉันไม่ได้เป็นไทรอยด์ เพราะฉันไม่มีเหนียงและคอไม่ได้โต
ฉันเลยพิมพ์คำว่า อาการ, ง่วงซึม, ขี้เกียจ และเซิร์ชหาใน google
ได้สมมติฐานที่ฉันทึกทักเอาเองสองข้อดังนี้

1) ฉันขาดธาตุเหล็ก 2) ฉันมีพยาธิปากขอ

แล้วฉันก็รีบพุ่งออกจากบ้านไปซื้อธาตุเหล็กและฟูก้าคา ><'

หนึ่งอาทิตย์ผ่านมา ฉันก็ยังเหมือนเดิม

My-Buffalos
Illus: คุณ MY-Buffalos


เพื่อนผู้หญิงของฉันคนนึงโทรมารายงานสถานการณ์ความรักเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา
เธอบอกว่าเธอบอกเลิกกิ๊ก (ซึ่งเป็นผู้หญิงเหมือนกัน) และนอนร้องไห้มาสองอาทิตย์แล้ว
ก็ได้แต่ปลอบใจกลับไป แต่ในใจอยากจะบอกว่า

เดะๆ (ว่ะ) เฮ่ย ฉันนอนร้องไห้ (เกือบ) ทุกคืนมาสี่เดือนแล้ว

ไม่ได้บอกออกไป แบบว่าไม่อยากจะเกทับน่ะ และฉันมั่นใจว่าคงมีคนสร้างสถิติไว้เริ่ดหรูอลังการกว่าฉันมากนัก

แต่ถ้าหมอนของฉันเป็นเมล็ดพันธุ์อะไรสักอย่าง ตอนนี้มันคงกลายเป็นต้นแห่งความเศร้าที่เติบโตงอกงามดี จากน้ำตาที่ฉันเพียรรินรดลงไปทุกคืน

เฮ่อ... ยังเหลือสมมติฐานสุดท้ายที่ฉันไม่อยากจะยอมรับ

เพราะมันคง โอ้ โซคูล โคดๆ ที่จะยอมรับว่าฉันเป็นโรคซึมเศร้าเนื่องจากสารเคมีในสมองไม่สมดุล
ต้องได้รับการรักษาจากแพทย์ และกินยาปรับสมดุลสารเคมีในสมองต่อเนื่องไปหนึ่งปี

ฉันเป็นโรคซึมเศร้าไม่ได้หรอก เพราะฉันเกลียดการกินยา และมักจะลืมกินยา


edit @ 2006/07/05 19:23:22

Comment

Comment:

Tweet


Constantly asking yourself how to write a resume? Visit Prime Resume page to find resume writing tips. Buy CV from expert resume writers or view resume formats to get to know what professional CV writing looks like.
#7 by Check here (103.7.57.18|91.201.64.16) At 2013-03-01 23:13,
Business owners ought not to worry just because of not very high traffic just because the <a href="http://topqualitybacklinks.com/blog_posts.htm">blog posting service</a> can provide blog posting options , which can raise PR!
#6 by CHANDRA26Jackson (103.7.57.18|31.184.238.21) At 2012-06-14 12:53,
ทำไมถึงชอบปลูกเมล็ดพันธ์แห่งความเศร้าจังนะ
#5 by '''''''''' ' _ ' ''''''''''' At 2006-06-30 14:24,
ไม่รู้ว่าการบอกออกไปจะเป็นเรื่องดีหรือไม่ดี (เพราะที่อ่านน่าจะเป็นความทุกข์ของคนเขียน)

อย่างไรก็ดี ผมสนุกมากครับ (หมายถึงที่ได้อ่านนะ ไม่ใช่สนุกกับสภาพที่เป็น)

แหะๆ ช่วยได้ไหมเนี่ย!
#4 by filmsick At 2006-02-03 07:17,
umm cool
#3 by paul (24.234.126.135) At 2005-10-23 05:32,
ป่าวนะ เราไม่ได้เป็นเลสฯ เราเป็นไบเฉยๆ
#2 by Sunday Syndrome At 2005-10-20 18:35,
ชอบเชอรี่เหรอ ?
#1 by fuxsuxlux At 2005-10-20 00:17,

SunDay-SynDrome
View full profile