ชายคนนั้นเดินนำเราเข้าไปในตึกโกโรโกโส
ขึ้นบันไดไปหนึ่งชั้น เสียงดนตรีรุกเร้า
ขึ้นบันไดไปอีกชั้น ทางเดินเริ่มมืดลงทุกที
ฉันหันไปสบตาเพื่อนเป็นระยะ
(แง้ หญิงจะตายมั้ยคะหม่อมแม่ หญิงอยากกลับบ้านนนน)
จะมีที่อโคจรไหนให้ความรู้สึกน่าประหวั่นพรั่นพรึงได้มากเท่านี้
ภายในห้องบนชั้นสี่ เวลาตีสาม ณ สถานที่ลึกลับแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ
พวกเขากำลังร่ายรำ
บ้างถือแก้วใสบรรจุของเหลว
ของเหลวในที่นี้นอกจากจะเปลี่ยนรูปร่างไปตามภาชนะ
ยังเปลี่ยนสลับสีสันไปตามแสงที่สาดต้อง
ประเดี๋ยวก็เป็นสีแดง ประเดี๋ยวก็เป็นสีน้ำเงิน
ราวกับกำลังเชื้อเชิญ Drink Me!! Drink Me!!
ดื่มฉันสิ อลิซ แล้วเดินลอดประตูสู่ดินแดนมหัศจรรย์
กด ( > ) เพื่อฟังเพลง
วิธีแก้ปัญหาเบียร์ไม่เย็น:
รีบกระดกก่อนมันจะอุ่นไปมากกว่านั้น
เรานั่งเฉย สรรหาความบันเทิงด้วยการบ่นรสนิยมดีเจ
เฝ้ามองผู้คนโยกย้ายส่ายอวัยวะไปตามจังหวะของแอลกอฮอล์ในร่าง
ปลดปล่อยตัวเอง
เปลื้องปลดอารมณ์
ทำไมสถานที่นี้ถึงให้ความรู้สึกเป็นมิตรนักนะ ?
ร่ำสุรา แชร์ความลับ :
ทางลัดสู่มิตรภาพชั่วข้ามคืน
หากแสงสีหลังม่านควันคือโลกแห่งมายา
อะไรล่ะคือโลกแห่งความจริง
การแสดงเริ่มเวลาตีสามครึ่ง
แสงแฟลชสะท้อนวูบวาบกับเพชรเทียมบนลำคอ
ด้วยอาการเคอะเขินแบบปฏิเสธไม่ได้ ครั้งแล้วครั้งเล่า
หญิงสาวดื่มของเหลวในแก้วใบเล็ก
รสของมันคงบาดคอร้อนแรงคล้ายกลืนปลายดาบนาบไฟ
ดื่ม/ยิ้ม/แสดงต่อ, ดื่ม/ยิ้ม/แสดงต่อ
หรือไม่อีกที มันอาจเป็น แสดง/แสดง/แสดง 
ความหลากหลายของไลฟ์สไตล์และชาติพันธุ์
ความหลากหลายของเพศวิถี
แตกต่างและหลอมรวม
บนโลกแห่งโศกนาฏกรรมซ้ำซ้อน
ถ่มน้ำตา สำรอกเศษซากความฝัน
หัวเราะใส่หน้าชีวิตเถิด ที่รัก

กลับถึงบ้าน ล้มตัวลงนอน เรือนผมยังอวลกลิ่นควัน
มันเป็นสีดำสนิท ยิ่งกว่ารัตติกาลกรุงเทพฯ
ราตรีสวัสดิ์นะ บางกอก
ขอให้เธอเก็บเงินไป ผ่าอี๋ ได้สมใจนึกบางลำพู
ปล.๑ ตั้งแต่นี้ไป เวลามีคำหยาบหรือไม่เหมาะสมในบล็อก แซนดี้จะแก้ปัญหาด้วยการเปลี่ยนฟ้อนท์เป็นสีชมพูเพื่อให้มันดูนุ่มนวลชวนฝัน สอดคล้องกับวัฒนธรรมไทยอันดีงาม เช่น โอย วันนี้เหนื่อยฉิบหายเลย, เฮ้ย อะไรวะ เวรแล้วไง ฯลฯ นึกอยากจะใส่โมเสกหรือป้ายยาหม่องอยู่เหมือนกัน แต่กลัวละเมิดลิขสิทธิ์หน่วยงานที่รับผิดชอบค่ะ
ปล. ๒ ปกติแซนดี้ไม่ชอบเที่ยวกลางคืนนะคะ ถ้าเลือกได้ แซนดี้ขอนั่งถักนิตติ้งอยู่กับบ้านดีกว่าค่ะ
ปล. ๓ รูปพวกนี้ถ่ายจากเช้าวันศุกร์ เพิ่งมีเวลาอัพเพราะแซนดี้ไปงานบวชเพื่อนมาค่ะ
